Spreekuur voor angstige zwangeren in HMC Westeinde

Frédérique van Dunné (rechtsonder) met een aantal verloskundeartsen (vlnr): Dina Guijt, Emilie Pfeifle, Hester Ottink, Renée de Groot, Frédérique van Dunné en Marieke Niemeijer.

Een zwangerschapsspreekuur vind je in bijna elk ziekenhuis, maar het spreekuur voor angstige zwangeren is uniek in Nederland. HMC Westeinde heeft ‘m, en daar is gynaecoloog Frédérique van Dunné best trots op. “Hier kunnen mensen terecht die een traumatische bevalling hebben gehad, met bijvoorbeeld veel bloedverlies. Zo had ik een patiënt die als een berg tegen de bevalling opzag, omdat de eerste bevalling zo pijnlijk was. We hebben een uur de tijd om hierover in gesprek te gaan en te onderzoeken hoe we deze angst kunnen wegnemen. Uiteindelijk heeft deze mevrouw een pijnloze bevalling gehad, en kijkt ze er tevreden op terug.” Ook vrouwen die een nare seksuele ervaring hebben gehad kunnen hier terecht. Met bijvoorbeeld EMDR kan deze angst weggenomen worden.

Verloskundearts

Het speciale zwangerschapsspreekuur is niet het enige de polikliniek Verloskunde uniek maakt. De kliniek bestaat nu vijf jaar, en heeft in die tijd een aantal nieuwe ontwikkelingen in bevallingsland doorgevoerd. Zoals de zogenaamde verloskundearts, een functie die voorheen niet bestond, en de nodige aandacht kreeg van de pers. Van Dunné: “Deze artsen hebben een speciale opleiding gevolgd binnen HMC, en zij verzorgen de basiszorg.” In andere ziekenhuizen worden hiervoor meestal verloskundigen ingezet. “Maar omdat de zwangeren die hier komen vaak complexe medische zorg nodig hebben, vinden we het belangrijk dat ze gezien worden door een gespecialiseerde arts”, legt Van Dunné uit.

Speciale verpleegkundige

Een andere mijlpaal is de verpleegkundige die aan de poli verbonden is, die problemen op sociaal of financieel gebied signaleert. “Alle patiënten worden door deze verpleegkundige gezien, zodat we eventueel ondersteuning kunnen bieden. Bijvoorbeeld als iemand worstelt met een schuld, geen goede huisvesting heeft, of psychische en sociale problemen heeft”, vertelt Dunné. “Indien nodig kunnen we deze mensen doorverwijzen, zodat de gezondheidsrisico’s voor moeder en kind zo laag mogelijk blijven.”