Wereldkankerdag in HMC: persoonlijke verhalen over kanker in coronatijd

4 februari 2021

Vandaag op 4 februari is het Wereldkankerdag. Het is op de kop af een jaar geleden dat de bijzondere foto-expositie Veerkracht werd onthuld op ons informatieplein oncologie in HMC Antoniushove met portretten en persoonlijke verhalen van (ex)patiënten met kanker. En toen was er corona...

collage_veerkracht.jpg

Kanker in coronatijd

Het thema dit jaar op Wereldkankerdag is 'Kanker in coronatijd'. Juist nu is het belangrijk dat we oog blijven houden voor de impact van kanker. En dat mensen met kanker en hun naasten de weg weten te vinden naar coronaproof zorg en ondersteuning. De zorg voor onze patiënten met kanker in HMC gaat zoveel mogelijk door. 

Verhalen vol veerkracht

De foto's uit de portrettenserie zijn gemaakt in 2020. Achter elke foto schuilt een persoonlijk verhaal. Op Wereldkankerdag vertellen ze, een jaar later, hoe het met ze gaat. Verhalen vol (veer)kracht over leven met kanker. Dit keer in coronatijd.

Fotografie: Jonathan Lai (fotograaf en arts in HMC)

Hoe gaat het met Imma?

Ziekte: borstkanker

imma.jpg

"Als je eenmaal kanker hebt gehad, weet je dat het leven onvoorspelbaar is. Dat je het leven niet onder controle hebt. En dat het een ware kunst is om jezelf in dit soort tijden overeind te houden. COVID-19 heeft onze maatschappij tot stilstand gebracht. Het is bijzonder dat we juist in deze tijd Kairos hebben gepubliceerd. Een begeleid dagboek voor als het leven anders loopt dan verwacht (www.kairosdagboek.nl). Ik herken veel emoties van nu, van mijn periode van ziek zijn: jezelf overgeven aan wat komt, niet volledig kunnen bepalen hoe je je leven leidt, aanhoudende onzekerheid. Ik val terug op dat wat me destijds hielp: mediteren, schrijven, de kleine dingen vieren. En accepteren dat de moed soms ver te zoeken is, ruimte geven aan verdriet. Deze periode maakt voor mij opnieuw duidelijk dat het leven kwetsbaar is en oh zo kostbaar. Ik hoop dat het vaccinatieprogramma ertoe leidt dat we elkaar binnenkort weer zonder twijfel kunnen vasthouden. Samen het leven vieren, dat is waar het voor mij over gaat.

Lees het hele verhaal van Imma >> 

Hoe gaat het met Jolanda?

Ziekte: borstkanker

jolanda_1.jpg

"Ik heb eind september corona gehad. De restverschijnselen blijven helaas lang in mijn lijf. Ik mag dus niet eerder voor mijn halfjaarlijkse behandeling komen, tot de uitslag negatief is. Gelukkig ben ik niet ernstig ziek geweest, maar het was precies de tijd dat de nabehandeling gepland stond. Dat alles wordt uitgesteld, vind ik natuurlijk wel vervelend. Medisch gezien is het niet erg, dus daarom leg ik mij er maar bij neer. Ik ben druk genoeg met de zorg voor mijn zoon en verder pak ik mijn rust. Mijn zoon heeft ook regelmatig thuis gezeten door een verkoudheid. Hij had de overstap gemaakt naar het Voortgezet Speciaal Onderwijs en gelukkig gaat dit ontzettend goed! Maar als hij thuis zit is dit voor ons allebei niet zo fijn. Voor mij is het nu afwachten tot ik voor mijn behandeling kan. Ook al ervaar ik de lockdown niet als dramatisch, ik ben het hele coronagebeuren natuurlijk wel enorm zat....maar ja: wie niet"?

Lees het hele verhaal van Jolanda >>

Hoe gaat het met Krijn?

Ziekte: hersentumor

krijn.jpg

"Met mij gaat het boven verwachting goed. Het kan niet beter! Uit de driemaandelijkse hersenscans blijkt dat mijn hersentumor al drie jaar rustig is zonder groeiremmende chemiemedicijnen te gebruiken! Dat is heel bijzonder met een agressieve hersentumor. Hoe dat kan, weten de dokter en ik niet maar, mijn partner en familie genieten ervan!”

Lees het hele verhaal van Krijn >>

 

 

Hoe gaat het met Peter?

Ziekte: prostaatkanker

hinkenkemper.jpg

"Met mij gaat het heel goed. Alle bloedtesten voor de PSA waren tot nu toe onmeetbaar. Afgelopen woensdag weer geprikt en de uitslag was goed. Over een half jaar weer controle. We zijn, ondanks de Corona, vier weken op vakantie geweest op de camping in Nederland met 1.5.meter afstand. Door de weeks,  buiten het drukke weekend om, fietsen we heel veel. We redden het wel.

Lees het hele verhaal van Peter >>

 

Hoe gaat het met Marga?

Ziekte: endeldarmkanker

marga.jpg

"Het is allemaal een beetje dubbel. Ik mis de leuke contacten met veel mensen en de dingen die ik deed en nu even niet kan doen. Daarentegen vind ik het ook erg fijn om minder verplichtingen te hebben en daardoor meer tot rust kan komen. De verveling is nog steeds niet toegeslagen. Dat ik graag thuis ben, speelt wel een grote rol en werkt voor mij in het voordeel. En gelukkig mogen we nog steeds naar buiten, waar ik erg blij mee ben, want fietsen en wandelen vind ik fijn. Iedere dag een frisse neus halen is voor mij heel belangrijk.

Lees het hele verhaal van Marga >>

Hoe gaat het met Annemarie?

Ziekte: darmkanker

annemarie.jpg"Ik heb een goed jaar achter de rug met iedere drie weken onderhoudschemo. Ik vond het wel jammer, dat ik niet naar mijn werk kon. Aangezien het speciaal onderwijs, waar ik vrijwilligerswerk voor doe, te gevaarlijk is voor besmetting met Corona. De school was en is tussendoor ook gesloten volgens de voorschriften. Ik heb thuis wat werk op afstand gedaan. Verder ben ik creatief bezig en wandel ik veel. Dit zorgt ervoor dat ik niet in een isolement val. Nu ben ik iedere twee weken aan de zwaardere kuren. Dat is nu tijdelijk nodig. Ik vertrouw erop dat het begin voorjaar weer beter gaat en ben ingeënt. Dan komt het zeker weer goed."

Lees het hele verhaal van Annemarie >>


Hoe gaat het met Leonie?

Ziekte: multipel myeloom / ziekte van Kahler

leonie.jpg

Vlak voor Corona ben ik verhuisd naar een groter huis met een mooie tuin in Bussum en weer   voorzichtig aan het werk voor 50%. Natuurlijk heb ik net als iedereen last van Corona maar ik probeer er maar het beste van te maken. Ik ben nog steeds in behandeling want de ziekte van Kahler is (nog) niet te genezen. Ook al woon ik nu best wel een stuk verder, toch ga ik nog steeds naar dit ziekenhuis. Ik heb een goede relatie met mijn specialist en zie hem regelmatig voor controle. Daarnaast krijg ik iedere maand een infuus met een botversterkingsmiddel. Elke twee maanden is het weer spannend om de uitslag van mijn bloedonderzoek te krijgen. In 2019 heb ik een stamceltransplantatie gehad en het effect daarvan is ongewis. Maar dan denk ik, iemand die gezond is weet ook niet wat er over een maand of een jaar kan gebeuren.
Ik heb wel last van bijwerkingen, zoals pijn in de rug of schouders. Iemand anders denkt dan ‘’ik heb een beetje te veel gesport of een verkeerde beweging gemaakt’’. Bij mij betekent elk pijntje dat ik weer alert ben. Ook daar leer je mee omgaan. Meestal wacht ik een paar dagen en vaak is het dan weg. Het is fijn om nu met andere dingen bezig te zijn. Ik heb goed contact met mijn collega’s en mijn werkgever. Het klinkt misschien een raar, maar ik realiseer me heel vaak wat ik allemaal wel heb, en dat is best veel. Daar word ik heel blij van"!

Lees het hele verhaal van Leonie >>

Hoe gaat het met Frans

Ziekte: prostaatkanker

frans.jpg

"Het jaar 2020 begon eigenlijk heel plezierig. Eind februari heb ik met een heel grote groep vrienden en familie mijn 65ste verjaardag gevierd. Ik gebruikte in het begin van het jaar twee hormoonkuren om de PSA en de in de botten uitgezaaide kanker in toom te houden. Dit leek enige tijd voldoende te zijn, totdat uit een extra CT-scan duidelijk was dat er opeens een explosie van uitzaaiingen had plaatsgevonden: mijn hele ruggengraat, bekken en nek bleek flink aangetast en ik moest halsoverkop beginnen aan chemotherapie. In eerste instantie reageerde ik daar heel goed op: de PSA waarden daalden voorbeeldig. Toen ik echter begin november mijn 6e dosis van het spul zou was opeens duidelijk dat het niet meer werkte. Grote verslagenheid, want ik was, gesterkt door de aanvankelijke goede respons op de chemo in de veronderstelling, dat ik nog wel weer 1 of ½ jaar vooruit kon. Niet dus.
Met mijn oncoloog, dr. Helgason heb ik toen de overgebleven opties besproken. Eén ervan was het meedoen aan KeyLynk-010 studie. Die heeft als onderzoek of een combinatie van twee therapieën succesvol kan worden ingezet bij prostaatkanker.
Het duurde lang voordat ik wist of ik mocht meedoen en tijdens het wachten werd ik echt ziek met koorts en pijn. Maar het is gelukt: ik voldeed aan een aantal eisen en half januari ben ik gestart. Effecten en met name goede effecten leken al gauw merkbaar: geen vreselijke koortsen meer en ook was alle pijn zo goed als verdwenen. Het is natuurlijk heel vroeg dag, maar ik hoop dat mijn lijf voorlopig op deze manier blijft reageren op deze nieuwe therapie.

Corona speelde voor mij – misschien gek – niet zo’n grote rol. Ik was al erg voorzichtig geworden met ontmoetingen met mensen, vanwege de gevaren van infecties bij chemotherapie. Wel speelde steeds door mijn hoofd, dat ik hoop dat ik nog een Corona-vrije tijd mag meemaken, voordat ik lichamelijk te slecht ben om te genieten. Ik zou dan graag nog eens met vrienden en familie heerlijk uitgaan, ergens een vakantie houden, enzovoort.

Wat mij nu steeds op de been houdt is dat ik nog werk aan een paar historische artikelen en heel af en toe werk ik aan een eind van dit jaar gepland Schubert recital. Zodoende hoef ik me, terwijl ik natuurlijk best de contacten met mensen mis, in elk geval niet te vervelen, zoals veel mensen om mij heen dat wel lijken te doen.

Lees het hele verhaal van Frans >>