Verpleegkundige Daniëlle van Caspel blogt: Robot Nurse

14 september 2020

Ambachtelijke beroepen. Mensenwerk. Noeste handarbeiders. Nog even, en we kennen deze termen niet meer. Robots hebben veel werk dat we vroeger zelf uitvoerden, overgenomen. We zijn continu bezig met automatiseren en innoveren.

Ook de zorg verautomatiseert, als dat al een bestaand werkwoord is. Neem de oude kwikthermometers: ze zijn al jaren vervangen door de elektrische variant. Als leerling-verpleegkundige op mijn eerste afdeling in het ziekenhuis moest ik de kwikthermometers schoonmaken met alcohol. Er zijn er toen heel wat gesneuveld en echt veilig waren ze ook niet. Glas en kwik: geen geweldige combi!

Bloeddruk meten
En ouderwets bloeddruk meten. Zou de nieuwe generatie nog weten hoe dat moet? Ook dit gaat tegenwoordig automatisch: één druk op de knop en je krijgt alle metingen in beeld. 

Patiënten met een blinde darmontsteking lagen nog niet eens zo heel lang geleden een week in een ziekenhuis. Gelukkig zijn ook hier de (operatie)technieken flink verbeterd. Denk aan de laparoscopische behandelingen: de buik hoeft niet meer helemaal open met als gevolg dat er veel minder infecties zijn. Patiënten kunnen sneller naar huis, waardoor andere patiënten weer eerder geholpen kunnen worden.

Rapporteren deden we ‘vroeger’ met een pen en papier. Nu hebben we daar rijdende computers voor. Voordeel hiervan is dat het beleid van de arts nu wél te lezen is! Vroeger moest je bovendien maar raden of iemand goed had uit geplast. Dat is anders sinds wij werken met de bladderscan: een soort echoapparaat waarmee je kunt zien of er urine in de blaas is achtergebleven. Nog een voorbeeld: bij het geven van een infuus telden wij zelf de druppels. Tegenwoordig hebben we daar infuuspompen voor. Automatisch krijgen wij een waarschuwing wanneer een zak leeg is, de pompen slaan dan op alarm.

Melancholisch
Innovaties en automatisering hebben in het ziekenhuis een hoop van ons werk gemakkelijker gemaakt. Sinds kort is er zelfs een bed dat de vitale functies van de patiënt monitort. Mijn eerste gedachte hierbij: ideaal, veilig en de patiënt wordt op alle mogelijke manieren in de smiezen gehouden. Maar de tweede gedachte stemt mij toch wat melancholisch…

Want juist tijdens de controles met de 'old school' methode, die nu grotendeels onnodig worden door dit innovatieve bed, heb je als verpleegkundige de tijd om je patiënt goed te observeren. En een praatje te maken, iemand aan te kijken, even contact te hebben. Bij zo’n persoonlijke controle komt meer kijken dan alleen het noteren van cijfers op het scherm.

Mensenwerk van het eerste uur
Het vak verpleegkunde is en blijft een ambachtelijk beroep. Het is mensenwerk van het eerste uur. Vooruitgang is goed, automatiseren moet, maar het kan én mag de persoonlijke zorg nooit helemaal vervangen.

hmc_danielle_van_caspel_16.jpg

Daniëlle van Caspel is verpleegkundige op de oncologie-afdeling van HMC. Lees hier haar vorige column.