Verpleegkundige Daniëlle van Caspel blogt: 'De maatschappij in het klein'

1 december 2021

De maatschappij in het klein

Daniëlle van Caspel werkt als verpleegkundige op de oncologie-afdeling van HMC Antoniushove. Ze blogt geregeld over het wel en wee in HMC. “Terwijl buiten de verdeeldheid steeds groter lijkt te worden, is de verbondenheid binnen het ziekenhuis duidelijk meer aanwezig.”

"Goedenavond, ik ben Daniëlle en ik kom uit het Antoniushove ziekenhuis een avond helpen hier op de covid-afdeling, want, zoals u weet, is dat nu helaas weer nodig." Op deze volle kamer kijken vier paar ogen mij aan, terwijl mijn bril nog beslagen is en ik intussen aan het stoeien ben met mijn walkie talkie.

Stoeien met dekens en een walkie talkie

Deze, alweer iets meer stabiele, covid-patiënten, vertellen mij hun ervaringen en hoe zij hier terecht zijn gekomen. Een patiënt vraagt om een deken, en ik gebruik mijn walkie talkie om aan een collega buiten de kamer om een deken te vragen. "Hoort iemand mij? Hallo?" Niets.

"Hoe werkt dit ding?" vraag ik, terwijl ik inmiddels driftig op alle knopjes aan het drukken ben. Ik ben de uitleg van een collega alweer vergeten en mijn technisch inzicht is op dit gebied ook niet bijster groot.
"Volgens mij moet je de knop aan de zijkant indrukken", zegt een meneer. Ineens hoor ik een haperende stem uit de badkamer komen. "De…dekens...liggen...hier." De covid eist zijn tol bij deze mensen. Zelfs een bezoek aan het toilet is vermoeiend.

Maar goed, de dekens zijn terecht.

De rest van de avond verloopt gezellig. Ik help deze mensen met de zorg, geef zuurstof en medicatie, en zij wijzen mij de weg, terwijl ik op zoek ben naar stopcontacten en lichtknopjes.

Samenwerking

Zo simpel, geen oordeel over wie wel of niet gevaccineerd is, maar gewoon zoals de maatschappij zou moeten functioneren op dit moment. Een samenwerking tussen hulpvrager en hulpverlener.

Ik kijk even naar buiten vanaf de tiende etage, wat een prachtig uitzicht over Den Haag. Mijn uitzicht wordt al snel verstoord door een paar langs scheurende politiebusjes, er zijn weer rellen uitgebroken.

Ik kijk weer om naar mijn patiënten in deze kamer, dit is de maatschappij in het klein. We helpen elkaar en daar kan soms buiten een voorbeeld aan worden genomen.