Ga naar deze pagina voor maatregelen en laatste nieuws over Corona / Covid-19

Verpleegkundige Daniëlle blogt: Hoe troost je iemand die in tranen is

26 maart 2020

photo 2020 03 26 17 50 03

Verpleegkundige Daniëlle (midden in beeld) deelt vandaag met haar team paaseitjes uit aan patiënten met kanker op haar afdeling. "We werken hygiënisch, proberen anderhalve meter afstand te bewaren. Zelfs van elkaar!"

Hoe troost je iemand die in tranen is

Hèt virus waar heel de wereld over in rep en roer is. Die in korte tijd als een razende de wereld probeert over te nemen en onzichtbaar in onze samenleving tracht te infiltreren. Ik heb me laten vertellen dat Corona 'kroon' betekent, omdat het er onder de microscoop uitziet als een kroon, maar echt koninklijk gedrag vertoont het zeker niet. Het respecteert in ieder geval geen landsgrenzen.

Op de afdeling waar ik werk liggen kankerpatiënten. Mensen die we koste wat kost proberen te beschermen tegen dit gevaarlijke virus. En ja, dat neemt behoorlijk veel stress met zich mee. Wij, als verpleegkundigen, gaan gewoon door met hetgeen we altijd al doen: handen wassen, handen wassen, handen wassen. We werken hygiënisch, proberen anderhalve meter afstand te bewaren. Zelfs van elkaar!

Maar is dit wel genoeg?

In ons vak staan we letterlijk dicht bij de patiënt

Het gevaar ligt overal op de loer. Alertheid bij koorts en hoesten is belangrijk bij onze patiënten, maar het zijn wel net geopereerde patiënten, dus dit kan ook iets anders betekenen. Maar ook waakzaamheid voor je eigen gezondheid, je moet er niet aan denken om het virus over te brengen aan een patiënt!

In ons vak staan we letterlijk dicht bij de patiënt, maar eigenlijk is dit nu uit den boze. Terwijl onze oncologische patiëntengroep juist een persoonlijke benadering nodig heeft. Die arm om een schouder moeten we voor de veiligheid beperken, maar dat is wel moeilijk als iemand verdrietig is, en minder bezoek mag ontvangen.

Hoe troost je iemand die in tranen is?

Wij verpleegkundigen doen wat we altijd doen, zorgen

We gaan de komende periode terug in de tijd, en laten onze snelle maatschappij even voor wat het is. Een soort verplicht onthaasten. Normaal krioelen we als mieren over de aardbol, maar nu zoeken we de veilige omgeving van ons eigen huis op. Je leert je gezinsleden weer wat beter kennen en komt tot gesprekken waar je normaal weinig tijd voor hebt. Dingen die vanzelfsprekend zijn, moet je nu meer over nadenken. Mensen zijn sociale wezens, maar nu even niet. En dat zijn we niet gewend.

In mijn eerdere blog over het belang van de griepprik gaf ik aan hoe belangrijk het is om kwetsbare mensen om ons heen te beschermen. Misschien realiseren we ons nu wel hoe kostbaar het is dat er überhaupt vaccins bestaan!

Wij verpleegkundigen doen wat we altijd doen, zorgen! Maar we máken ons ook zorgen. Ook om elkaar, we proberen er ook zoveel mogelijk te zijn voor elkaar, te luisteren naar elkaar, te praten met elkaar. Want vergeet de psychologische impact van deze situatie niet.

En door samen te werken hopen we dat deze crisis snel voorbij is.

Dat we met zijn allen dit koninklijk bezoek snel van zijn troon kunnen stoten.