Patiënt Adri over de IC Nazorgpoli: ‘Zij snappen het’

6 mei 2019

‘Het voelde of er een auto over me heen was gereden’

Het ene moment voel je je ‘niet zo lekker’, het andere moment lig je in kritieke toestand op de intensive care. Dat is wat Hagenaar Adri van der Poel in november overkwam. ,,Al mijn lichaamsfuncties vielen uit.’’ De IC Nazorgpoli hielp hem bij het herstel.

vdpoel_006_klein.jpg

De opname is nu een klein half jaar geleden. Adri (56) komt aangelopen in de hal van HMC Antoniushove. Eén been doet niet helemaal goed mee. Een overblijfsel van die week dat hij op de ic lag, vechtend voor zijn leven. Hij ziet er fris uit. Energiek. Adri is nog niet honderd procent de oude, maar het gaat weer goed.

De vijftiger komt van ver. Adri ziet er stoer en sterk uit; een vriendelijke reus, die tegen een stootje kan. Dat moet ook in zijn werk. Het ziekenhuis waar hij opgenomen werd, HMC, daar werkt hij ook. Als verpleegkundige op de spoedeisende hulp. En toch viel die robuuste Adri zo maar om. Hoe dat kon was dagenlang onduidelijk. Na tal van onderzoeken werd de boosdoener gevonden: een legionellabesmetting.

In de war

Het was kantje boord voor Adri. Een hele week werd hij op de intensive care in een kunstmatige slaap gehouden, waar machines de vitale functies overnamen. Toen hij bijkwam was Adri een schim van wie hij voor de opname was. Een computer start je met één druk op de knop weer op. Een lichaam niet.

,,Ik ben een tijdje in de war geweest en ik was zo verzwakt dat ik niet meer kon lopen. Als je in een bed ligt, slinkt je spiermassa razendsnel. Het voelde of er een auto over me heen was gereden. Ik kon niet eens meer staan.’’

In de hal van Antoniushove krijgt een collega hem in de gaten. Adri wordt begroet als de verloren zoon, met waterige ogen. Adri is nog ziek thuis en al even uit beeld. ,,Wat goed dat je er weer bent.’’

Verhaal

Een kleine drie maanden na zijn ontslag uit het ziekenhuis kreeg Adri een telefoontje van de IC Nazorgpoli. Of hij langs wil komen. Op een formulier mag hij aankruisen welke klachten hij heeft. ,,Ik dacht dat het wel meeviel, maar het was toch een hele lijst: concentratieverlies, een droge huid, jeuk, een hese stem, vermoeidheid en soms last van angst en stemmingsstoornissen.’’

Op de poli kan de patiënt zijn verhaal kwijt. ,,Zij snappen het.’’ Ook ‘stelt het gerust om te horen dat de verschijnselen erbij horen’, vindt Adri. ,,En ze anticiperen op nieuwe klachten.’’ De poli verwijst hem door naar de neuroloog. ,,Ik kan de vingers van mijn rechterhand niet meer goed voelen. Waarschijnlijk is er een blokkade ontstaan doordat ik op mijn arm heb gelegen en ze vinden het toch te lang duren. Ook kreeg ik het advies om naar de longfysiotherapeut te gaan. Ik ben namelijk kortademig. Dat zijn de voordelen van zo’n consult. Zelf bedenk je dat niet.’’

Adri gaat ‘met hele kleine stapjes’ vooruit en telt zijn zegeningen. Hij loopt nog niet als een kievit, maar hij lóópt, en thuis kan hij weer steeds meer zelf.

Lees hier meer over de nieuwe IC Nazorgpoli