Coronavirus: wat moet u weten?

Interview: IC-verpleegkundige Sanne van der Heiden

21 april 2020

De zorg voor coronapatiënten is intensief, mede vanwege de extra voorzorgs- en veiligheidsmaatregelen. Maar een patiënt is voor onze IC-verpleegkundige Sanne van der Heiden een patiënt. Corona of niet. ,,Ik behandel iedereen met even veel zorg en liefde. In die zin is mijn werk niet veranderd.”

"Toen het coronavirus nog niet in Nederland was, voelde ik best veel spanning", begint de 28-jarige Sanne, die als verpleegkundige werkzaam is op de Intensive Care in HMC. "Er gingen allerlei horrorverhalen rond uit andere landen, die maakten mij onrustig. Nu heb ik daar minder last van. Toen het aantal covid-patiënten in ons ziekenhuis begon te stijgen, konden we snel opschalen. We worden op de IC in deze crisistijd bijgestaan door oud IC-collega’s, verpleegkundigen, extra anesthesiemedewerkers, operatieassistenten en verkoever-verpleegkundigen.”

Hoe ziet de IC er nu uit?
“We hebben de bestaande IC’s anders ingericht: met zogeheten schillen. Personeel in schil 1 is eindverantwoordelijk en staat letterlijk het dichtst bij de patiënt. Zij dragen beschermende kleding, brillen en mondmaskers. In schil 2 werkt zorgpersoneel dat niét eindverantwoordelijk is. Zij maken onder meer medicatie klaar en geven materialen aan. Schil 3 is ondersteunend, denk aan secretaresses en zorgondersteuners. De vloeren op de IC’s zijn afgeplakt. Zo kunnen we in één oogopslag zien in welke schil personeel staat en of we voldoende afstand houden. Alle extra maatregelen hebben we ingevoerd om op een veilige en hygiënische manier zo efficiënt mogelijk te werken.”

Intensief?
"Zeker. In mijn hoofd werk ik voortdurend lijstjes af. ‘Heb ik mijn mondkapje straks nog nodig?’ ‘Zonde om een nieuwe te moeten pakken’ en ‘Wat heb ik allemaal nodig voor een behandeling, want eenmaal bij mijn covid-patiënt kan ik niet terug zonder weer om te moeten kleden’. Het kost tijd en energie, zeker in het begin, toen alles nieuw was. Tot twee weken geleden betekende het: langere dagen en korte pauzes. Inmiddels is het stof neergedaald en vinden we als team steeds meer onze draai.”

Is je werk veranderd?
"Ja en nee. Waar ik normaal één patiënt onder mijn hoede had, zijn dat er nu continu twee of drie tegelijk . De strenge regels en eisen maken de zorg voor coronapatiënten intensiever. Maar: een patiënt is voor mij een patiënt. Ik behandel iedereen met even veel zorg en liefde, corona of niet. In die zin is mijn werk niét veranderd.”

Wat vind je het moeilijkst?
"Het is hard werken, maar met ons team redden we ons wel. Fysiek heb ik het dus niet moeilijk. Dat ik minder persoonlijk contact heb met familie van de patiënten, vind ik wél zwaar. Mijn pak en mondmasker maken de afstand letterlijk en figuurlijk groter. Ook de familie kan ik in deze moeilijke tijd minder goed steunen. Ik kan niet de spreekwoordelijke arm om hen heen slaan en er is minder tijd en ruimte voor een praatje op de gang. Daarbij mogen patiënten vanwege de strengere regels nu maar één familielid op bezoek. Allemaal voor de veiligheid, maar het gaat tegen mijn menselijke gevoel in. Ik leef me in en denk dan: stel dat mijn moeder daar ligt en ik kan er niet bij. Brrrr.”

Hoe zorg je in deze crisistijd voor ontspanning?
"Als team sluiten we op de IC de dagen af met een medisch psycholoog, die ons bijstaat als dat nodig is. Ik ontspan ’s avonds thuis door lekker uitgebreid voor mezelf te koken en met een Netflixserie op de bank te ploffen. En ja: ik kijk ook nog steeds ziekenhuisseries!”

Eerder schreef HMC-verpleegkundige Daniëlle van Caspel een blog over de IC. Teruglezen kan hier.