Hoop voor patiënt met hersentumor

18 juni 2019

HMC-hersenchirurg Marike Broekman hoopt een middel te vinden waarmee ze kwaadaardige cellen in de hersenen veilig kan vernietigen. Slaagt ze, dan gloort er hoop voor patiënten met een hersentumor.

Het probleem met veel hersentumoren is: ze groeien ‘superdiffuus’, legt Broekman (40) uit. Daarom kun je ze nooit geheel verwijderen. ,,Als je de tumor wegsnijdt blijven er altijd kwaadaardige cellen achter. Ze groeien niet netjes bij elkaar op een kluitje, maar helemaal verspreid door de hersenen.’’

marieke_broekman_klein.jpg

Van veel hersentumoren kun je daarom niet genezen. Nog niet. De neurochirurg en onderzoekster Marike Broekman hoopt dat dit ooit wél mogelijk is. Broekman, die patiënten uit de hele regio Haaglanden en ver daarbuiten opereert, gaat onderzoek doen naar een middel dat de cellen die na de operatie achterblijven kapot maakt. ,,Na het snijden blijft er een holte achter. Daar wil ik dat middel in achterlaten.’’

Out of the box

Als onderzoeker moet je ‘out of the box’ denken, zegt de arts. ,,Snijden is niet afdoende. Dan moet je dus iets anders bedenken.’’

De levensverwachting van patiënten met een kwaadaardige hersentumor is kort. Van de honderd mensen is de helft na vijftien maanden overleden. Met haar onderzoek hoopt Broekman hun situatie te verbeteren. De ontwikkeling staat al bijna vijftien jaar nagenoeg stil. Volledige genezing is voorlopig een brug te ver. Voor nu wil Broekman bereiken dat artsen de tumorgroei ‘nog beter kunnen remmen’.

Om met het onderzoek van start te kunnen gaan is geld nodig. Dankzij een patiënt van dit ziekenhuis lijkt (een deel) er te gaan komen. Charles La Haye heeft zelf een hersentumor en richtte de stichting www.sterkenpositief.nl op om geld in te zamelen voor Broekmans onderzoek. Broekman is blij met het initiatief: ,,Hij is zelf patiënt en weet hoe belangrijk dat onderzoek is.’’

Wakker

Marike Broekman is bekend van de zogenaamde ‘wakkere operaties’ die zij uitvoert. Hierbij snijdt zij de tumor weg, terwijl de patiënt ‘bij’ is. Die gaat dus niet onder volledige narcose. Op die manier kan ze, voordat ze gaat snijden, testen of er geen belangrijke functies gaan uitvallen. ,,Met stroom schakel ik een bepaald deel van de hersenen tijdelijk uit. Als blijkt dat dit bijvoorbeeld invloed heeft op de spraak, kunnen we besluiten om daar niet te snijden.’’

Onder vakgenoten is Marike Broekman ook bekend van haar recent verschenen boek ‘Ethics of Innovation in Neurosurgery’, geschreven op verzoek van uitgeverij Springer. ,,Bij onderzoek heb je altijd te maken met belangen, die in conflict zijn met elkaar. Neem mensen met een hersentumor. Dat is een superkwetsbare groep. Als je middelen gaat testen, wil je het liefst dat ze er beter van worden, maar in ieder geval niet slechter. Sommige patiënten zeggen: zie mij maar als een muis, mijn einde is toch in zicht. Hoe ga je daar mee om? In Amerika is er een arts geweest die bepaalde bacteriën in de hersenen heeft ingebracht, waardoor patiënten zijn overleden. Dan ga je volgens mij een grens over.’’

Het boek is te bestellen via www.springer.com. Zie www.sterkenpositief.nl voor meer informatie over de inzamelingsactie van Charles La Haye.