Daniëlle blogt: "Vakantie! Nu nog mijn ‘zusterknop’ uitzetten"

28 juni 2022

Daniëlle van Caspel werkt als verpleegkundige op de oncologie-afdeling van HMC Antoniushove. Via haar blog geeft ze een persoonlijk kijkje achter de schermen van ons ziekenhuis. Dit keer maakt ze een uitstapje, want Daniëlle schrijft over haar vakantie. "Ik herhaal steeds in mezelf: 'je bent nu geen zuster, je hebt vakantie.'"

Het is even wennen, deze zuster op reis. Twee jaar lang mocht er niets en waren we met zijn allen in de weer met afstand bewaren, handen wassen en mondkapjes. Als dat geen smetvrees voor mensen heeft opgeleverd dan weet ik het ook niet meer.

Het begon al in de immens grote rij op Schiphol. Als een stel mieren werden we op anderhalve centimeter naar ons vliegend sardienblikje geloodst. In de rij zag ik een huilend kind met een plakkaat kots op de grond en daarnaast een wanhopige moeder.

Let it gooo!
Even verderop aanschouwde ik een geel plasje op de grond, en ging ervan uit dat de dader zijn behoefte niet meer kon ophouden. Aan de grootte te zien een kind, ik denk zo'n honderd cc, helder van kleur, dus niet uitgedroogd. Dit is natuurlijk al niet goed, deze manier van denken, ik moet toch echt die 'zusterknop' uit gaan zetten.

Dat braaksel was overigens tegen de tweehonderd cc aan, overwegend etensresten. Mijn man was het met mij eens, die is ook zuster. Maar goed, wij in die rij. Twee jaar geleden zou Covid hier een hoop punten hebben gescoord. Misschien nu ook wel, maar we testen niet meer. Maar goed, dat is een zorg voor later, ik heb nu vakantie en ben klachtenvrij. Let it gooo!

Rij 19. Ik vraag voor de zekerheid aan de stewardess of het vliegtuig naar onze geplande bestemming Tenerife gaat, je weet het namelijk nooit, gezien bepaalde ervaringen uit het verleden. ‘Jawel, of wilt u liever ergens anders heen?’ zei de stewardess met een lach en probeerde grappig te zijn.

Gerustgesteld zat ik klaar in de gordels voor vertrek.

Geen ‘raad de kwaal' spel
Ik lag inmiddels aan het zwembad, tussen allemaal Engelsen die de Covid kilo's nog duidelijk met zich meedroegen. Dat ging ook niet veranderen, aangezien ze met borden vol bacon, beans, eggs en die vette worstjes rondwandelden.

Vakantie dus, niet storen aan het cholesterolgehalte van de andere hotelgasten. Ook niet aan de zonaanbidders - insmeren, ho maar - die hier misschien wel huidkanker oplopen. En een biertje om tien uur in de ochtend is ook helemaal niet erg toch?

‘Zag je hoeveel suiker die man in zijn koffie deed, het is meer suiker met koffie dan andersom?’ zei ik tegen mijn man. ‘Ja’, antwoordde hij. ‘En ik zie aan zijn blauwe plekken dat hij ook bloedverdunners gebruikt’.

We realiseerden ons dat we beiden de uitknop moesten indrukken, Het moest hier geen 'raad de kwaal' spel gaan worden. Ok, ogen dicht en genieten! 'Shit, ik moet plassen’. Snel mijn teenslippers aan, want als ik hier uitglij en mijn heup breek, moet ik echt anti-trombose prikjes anders kan ik niet vliegen. Uitknop!

Omschakelen om weer vakantie te vieren
Nog zoiets, een zwembad wc. Iets smeriger is er niet. De bacteriën liepen nog net niet in polonaise. Ik herkende ze niet allemaal, sommige spraken Spaans. Of ze mee mochten naar Nederland.

Het is dus even omschakelen om weer vakantie te kunnen vieren. Voordeel: op vakantie na een lekkere sangria rolt de 'pen' nog iets makkelijker dan normaal!

Fijne en gezonde vakantie!