Annemarie van de Medische Bibliotheek blogt: ‘Deze frontwerkers in de zorg help ik het meest als ik geen corona krijg’

9 juni 2020

foto_annemarie.jpg

Annemarie, Informatiedeskundige Medische Bibliotheek

Annemarie werkt samen met haar collega Thomas op de Medische Bibliotheek van HMC én in het Groene Hart Ziekenhuis (GHZ). Ze zijn een kei in het opzoeken van betrouwbare medische informatie. Onmisbare speurneuzen voor de wetenschap. Deze zoekkennis geven ze maar al te graag door aan artsen in opleiding en verpleegkundigen die druk bezig zijn met hun afstudeer- of promotieonderzoek. Nu werkt ze thuis.

Annemarie:

Al vanaf maandag 16 maart werk ik thuis. Dat is op de dag af dertien jaar nadat ik in dienst gekomen ben. Bijzonder.

Om structuur aan te houden, werk ik zoveel mogelijk op mijn vaste werkdagen. Maar niet altijd: als iemand vraagt om hulp bij een literatuurstudie, dan pas ik me natuurlijk aan. Ik ben toch thuis. 

Voor wie mijn collega Thomas kent...ook hij werkt regelmatig langer door.

Nu je promotieonderzoek doen? Petje af, wat een kanjers!

Vaste werkdagen, dat zorgt er voor dat ik op de andere dagen vrij ben om de schuurmachine te pakken en in huis verder te klussen, zónder steeds één oog op mijn mail of smartphone te hoeven houden. Wat me vreselijk verbaast, is dat er in deze tijd van corona nu nog zó veel verpleegkundigen en arts-assistenten met hun opleiding bezig zijn! Angst voor studievertraging, tijdelijk geen of minder werk hebben, of gewoon voor de afleiding: ieder heeft zijn of haar eigen reden. Petje af, wat een kanjers!

Mijn collega Thomas en ik trainen o.a. artsen in opleiding en verpleegkundigen in opleiding. Wij trainen hen in het zoeken naar betrouwbare medische informatie. Dit ondersteunt ze bij het maken van opdrachten voor de opleiding, denk hierbij aan een afstudeeronderzoek of een promotieonderzoek. Daarnaast zijn wij bereikbaar voor alle collega’s met klinische vragen. Doordat het thuiswerken voor mij mogelijk is, kunnen wij collega’s blijven trainen en ondersteunen.

Zo kunnen de lopende onderzoeken verder gaan.

Zoom, Teams, Jitsi...

Thuiswerken was even wennen. En nog steeds vind ik het inspannend. Ik heb 2 laptops open (één voor GHZ en één voor HMC), daarnaast nog een tablet voor het beeldbellen (dat doe ik met collega’s die ik nog niet eerder heb ontmoet), en natuurlijk een smartphone. Die laatste gebruik ik soms voor het beeldbellen, maar vooral ook om snel afspraken te kunnen maken én voor contact met de Landsteiner collega’s.

Hoewel 'gewoon' thuis, ben ik aan het eind van de werkdag moe. Ik mis de fietstocht en treinreis van het werk naar huis, die normaal gesproken helpt mijn hoofd weer leeg te maken. Het contact met collega’s mis ik ook. Het beeldbellen kende ik alleen van Facetime, Whatsapp en Skype. Maar al vroeg in de crisis hoorde ik over Zoom, Teams, Jitsi etc.

Het eerste weekend van de crisis heb ik mij daarin verdiept. Want met al die jonge(re) collega’s, zag ik het al aankomen:

'Kun je me helpen via...'

Mensen die ik niet eerder ontmoet heb zie ik graag het gezicht van. Help ik bijvoorbeeld leerling verpleegkundigen of collega’s met klinische vragen, dan wil ik zien hoe ik op hen overkom en hoe zij reageren op mijn uitleg.

...en dan zie ik een 'frontwerker' thuiskomen

Het deel van ons werk dat te maken heeft met fysieke tijdschriften en boeken kunnen wij nu niet doen. Maar véél van het werk kan wel doorgaan. Ik noemde al het helpen met literatuurstudies. Maar ook rekeningen betalen, informatie met collega bibliothecarissen uitwisselen, nieuwe software testen, online producten voor onze collectie kopen, dat gaat allemaal door.

Ik ben blij dat ik tijdens deze crisis dóór kan werken. Het geeft me het gevoel dat ik, hoewel thuis, toch nuttig bezig ben. Maar ik heb dat gevoel niet altijd: als ik een collega in het wit ('een frontwerker') door onze straat zie komen, op weg naar haar huis hier vlakbij, dan voelt het zó oneerlijk om thuis te mogen werken….

Het mantra 'deze collega’s help ik het meest, als ik geen corona krijg' herhaal ik dan ook regelmatig voor mijzelf.