‘Verlies ik mijn borst?’ is een van de eerste vragen die Suzanne stelt

‘Verlies ik mijn borst?’ is een van de eerste vragen die Suzanne stelt

‘Ik kan niet genoeg benadrukken hoe goed ik ben behandeld bij HMC’ vertelt Suzanne Wainwright. Tijdens een reguliere screening bij het bevolkingsonderzoek borstkanker wordt een knobbeltje in haar linkerborst ontdekt. In hoog tempo ondergaat ze een reeks onderzoeken en een operatie in het Borstcentrum van HMC. Nog steeds een beetje overweldigd vertelt ze hoe ze de afgelopen periode heeft beleefd.

‘We zijn hier elf jaar geleden komen wonen, vanwege het werk van mijn man. Onze drie kinderen waren toen tieners; ze studeren of werken nu allemaal in het Verenigd Koninkrijk. Wij vonden het hier zo leuk dat we besloten te blijven.’ Suzanne werkt op de British School als assistent van de directeur. Op 12 november 2020 gaat ze naar een routinematige screening voor het bevolkingsonderzoek borstkanker. ‘Ik herinner me de datum, omdat het onze trouwdag was. Enkele weken later, werd ik gebeld door de huisarts die me vertelde dat ze iets verdachts in mijn linkerborst hadden gevonden.'

‘Ik dacht niet dat er iets mis was’
Binnen een paar dagen kan Suzanne terecht bij het Borstcentrum voor verdere onderzoeken. ‘Ik was een beetje naïef en dacht niet dat er iets mis was. Ik kwam om 8.30 uur binnen en was van plan om daarna door naar mijn werk te gaan. Alsof het routine was. Ik heb er ook niet aan gedacht iemand mee te nemen naar de afspraak. Iedereen was zo aardig, en we kletsten gezellig, terwijl ik een nieuw mammogram moest laten maken en een echo.’

Suzanne wordt verteld dat er inderdaad iets is te zien en dat er een biopsie nodig is voor verder onderzoek. Dit wordt direct geregeld. Na de biopsie hoort Suzanne dat er een kleine kwaadaardige knobbel van 1,2 cm is ontdekt. Het is nog niet duidelijk welk type kanker het is. Daarvoor moet zij een MRI ondergaan en wachten op de resultaten van de biopsie.

Het gaat allemaal zo snel dat het nieuws nog niet direct tot haar doordringt, vertelt Suzanne. ‘De diagnose borstkanker is een enorme schok, en ik wist nog niet hoe ernstig het was.'

Professioneel, duidelijk en vriendelijk
foto_2_suzanne_klein_formaat.jpg‘Gelukkig kon ik binnen een paar dagen de MRI ondergaan, maar als patiënt die aan claustrofobie lijdt, is een MRI spannend. De medewerker toonde begrip, bleef bij me en stelde me gerust. Ze was zo aardig en zorgzaam.' Na afloop van alle onderzoeken heeft Suzanne een afspraak met de verpleegkundig specialist, Martine Twigt. Zij is degene die haar op de hoogte brengt van het type kanker en die de verdere afspraken met dr. Straver (oncologisch chirurg) en dr. Liskamp (radiotherapeut) en de operatie inplant.

‘Verlies ik mijn borst?’ is een van de eerste vragen die Suzanne stelt aan de artsen. 'Ze vertelden me dat het een traag groeiende vorm van kanker was. Ze waren allebei professioneel, duidelijk en vriendelijk. Ik had het gevoel dat ze het beste met mij voor hadden. Ze zouden er alles aan doen om mijn borst te sparen en een zo klein mogelijk litteken achter te laten. Ook leken ze te beseften dat de diagnose borstkanker, ook al is het stadium I voor mij en dus misschien niet zo ernstig als voor anderen, een enorme ervaring is. Al die tijd hielden ze ook niks achter. Ik kreeg het mammogram te zien en de foto's van alle andere onderzoeken. Ik wist wat ik kon verwachten en had het volste vertrouwen in hun beste zorg voor mij. Martine Twigt was een andere belangrijke factor, aangezien zij degene was die ik altijd mocht bellen met vragen. Zij vertelde me ook dat ik vóór kerstmis kon worden geopereerd.'

Buitengewoon snel
Daags voor kerst en binnen een maand na de eerste onderzoeken wordt Suzanne geopereerd. ‘Gelukkig waren mijn kinderen hier in die periode.’ Vanwege het type borstkanker kan ze ook intra-operatieve bestraling krijgen, waardoor haar bestraling achteraf wordt bespaard. Ze heeft ook geen chemotherapie nodig. Na de operatie is Suzanne moe en moet ze voorzichtig zijn met tillen. Na drie weken voelt ze zich echter oké genoeg om weer aan het werk te gaan.

‘Soms kan ik niet geloven dat dit me echt is overkomen in zo'n korte tijd. Ik ben nog steeds een beetje onzeker. Gelukkig krijg ik nog regelmatig een controle. Ik zal mijn lichaam niet meer zo vertrouwen als voorheen, maar over het algemeen ben ik dankbaar voor hoe het allemaal is verlopen. De snelheid waarmee ik werd gezien en onderzocht, hoe de operatie is verlopen, heel zorgvuldig en zorgzaam allemaal. Ik vind dit echt buitengewoon, vooral in deze tijd van het coronavirus.
Reportage Borstcentrum

Vorige week verscheen in het kader van het Borstcentrum al een reportage, waarin chirurg-oncoloog Marieke Straver en radioloog Onno Henneman vertelden over de nieuwe werkwijze van de mammapoli, die gepaard is gegaan met de introductie van een nieuwe naam. Benieuwd? Lees het hier.marieke_straver_en_onno_henneman.jpg