Minke kreeg een spoedkeizersnede in HMC

Minke kreeg een spoedkeizersnede in HMC

‘Bel liever tien keer voor niets, dan één keer te laat’

De geboorte van baby Noud, afgelopen zomer, was niet alleen voor moeder Minke en vader Martijn bijzonder. Wim van Wijngaarden, gynaecoloog in HMC, had dienst toen zijn zoon en schoondochter met spoed in het ziekenhuis belandden voor een keizersnede. “Heel bijzonder om op deze manier bij de geboorte van mijn kleinzoon te zijn.”

mf03276.jpg12 augustus zou de grote dag zijn. Met behulp van een geplande keizersnede en onder leiding van HMC-gynaecoloog Kim Boers zou Minke van Velzen (33) op deze donderdag haar zoontje op de wereld zetten.
Maar het loopt anders. Minke zit ‘s zondags met haar vriend Martijn en zoontje Bo (bijna 2) in de auto na een dagje Monkey Town, als ze wat buikpijn krijgt. ‘Het zal wel over gaan’, denkt ze nog. Thuis eet ze een tosti en later op de dag lijkt de pijn inderdaad naar de achtergrond te verdwijnen.

Maar wanneer Minke de volgende dag met Martijn en kleine Bo bij haar moeder op visite is, kan ze de buikpijn onmogelijk nog negeren. Sterker: ze voelt dat de baby eraan komt. “Ik weet het zeker, mijn weeën zijn begonnen”, vertelt Minke vijf weken na dato aan de keukentafel bij haar ouders thuis in Delft. “Martijn belde het ziekenhuis: we konden meteen komen. Hup, de auto in, en met gierende banden naar HMC Westeinde.”

Operatie
Aangekomen in het ziekenhuis wordt Minke naar de triagekamer gebracht. Nadat de dienstdoende arts haar heeft gecheckt, gaat het snel. Minke krijgt een operatiehesje aan en wordt vlug naar de operatie kamer (OK) gereden. Martijn gaat met haar mee.

“Dat ik een keizersnede zou krijgen, wist ik al een tijdje”, vertelt Minke. “De baby lag al vroeg in de zwangerschap in voetligging; net weer anders dan een stuitligging. Aan het eind van mijn zwangerschap hebben ze hem twee keer geprobeerd te draaien, maar dat lukte niet. En dus werd een keizersnede gepland op donderdag 12 augustus, ruim een week voor mijn uitgerekende datum.” Minke moet lachen: “Voor Noud was dat kennelijk te laat: hij wilde maandag al komen.”

Eenmaal in het ziekenhuis moet het direct gebeuren: een spoedkeizersnede. “De operatie duurde iets langer dan normaal, omdat Noud zijn hoofdje vastzat”, legt Minke uit. Maar om 18.57 uur is hij er dan: een gezond ventje van 5 pond. “Krap een uur nadat wij in het ziekenhuis waren aangekomen, lag Noud op mijn borst.”

Opa Wim
Niet alleen het moment van de keizersnede verloopt anders dan gepland, ook de aanwezigheid van de artsen, anesthesiologen, verloskundigen en verpleegkundigen is anders. Minke zou op 12 augustus geholpen worden door gynaecoloog Kim Boers - die Minke bij zowel deze als haar vorige zwangerschap begeleidde, maar deze is nu met vakantie en gynaecoloog Harold Pelikan is aanwezig. Ook Wim van Wijngaarden heeft die dag dienst: de vader van Martijn. Minke’s schoonvader dus!

mf03286.jpg

“Minke en Martijn hadden al gevraagd of ik er bij wilde zijn”, vertelt Wim. “Natuurlijk wilde ik dat. Dat ik ook nog dienst had op de dag dat het uiteindelijk gebeurde, was wel heel toevallig.”

En zo wordt de keizersnede van Minke deels uitgevoerd door ‘opa Wim’. “Ik wilde niet de hoofdverantwoordelijke zijn bij de geboorte van mijn kleinzoon, dus mijn collega voerde de keizersnede uit en ik hielp mee”, legt Wim uit. Tijdens de keizersnede ervaart de gynaecoloog de ‘normale’, medische spanning die er altijd heerst bij een operatie. Maar óók de spanning van de geboorte van zijn kleinzoon.

“Alles ging helemaal goed; de operatie werd uitgevoerd door een professioneel team dat ook nog eens heel relaxed was. De ruggenprik bij Minke bleek nog even lastig, maar door de kundigheid van anesthesist Stefanie Lequin verliep die vlekkeloos.”

Wim is de eerste die Noud blakend gezond ter wereld ziet komen. “Een hele bijzondere ervaring!”, aldus een trotse opa. Minke: “Ik roep weleens dat Wim mij nu wel héél goed kent. Daar kunnen we gelukkig allemaal wel om lachen.”

Surrealistisch
Minke heeft haar recente bevalling heel anders ervaren dan haar (vaginale) bevalling van Bo, bijna twee jaar geleden. “Bij een spoedkeizersnede gaat het allemaal heel snel”, vertelt ze. “Ook zijn er veel mensen bij betrokken, meer dan ik van tevoren dacht. De gynaecologen, maar ook bijvoorbeeld een anesthesioloog, verloskundige en verpleegkundigen. Zo’n acht man telde ik op een zeker moment in de OK. En ik lag aan een monitor, met een katheter. Dit alles zorgde ervoor dat de bevalling heel surrealistisch voelde voor mij.”

Ze prijst de deskundigheid van de HMC-zorgverleners, zowel tijdens haar keizersnede als gedurende de zwangerschap. “Gynaecoloog Kim Boers, die mijn zwangerschap begeleidde, is heel empathisch. Ze luisterde voortdurend naar wat ik wilde en voelde, betrok ons in keuzes en beslissingen, maar tegelijkertijd was ze ook doortastend en strikt. Haar zelfverzekerdheid en deskundigheid voelde voor mij heel fijn.”

Tijdens de keizersnede vertelden de zorgverleners rondom Minke voortdurend wat ze op dat moment deden. “Ze betrokken mij en Martijn overal bij en zeiden hardop wat ze deden – bijvoorbeeld toen ik de ruggenprik kreeg - zodat we wisten wat er gebeurde. Ik kan mij voorstellen dat wanneer dat niét zo is, je je heel machteloos kunt voelen.”

Tevreden
mf03281.jpgBaby Noud, moeder Minke, vader Martijn en zoontje Bo maken het goed. Noud ligt tijdens het interview tevreden te slapen in de Maxi-Cosi die op tafel staat – Minke wrijft hem af en toe liefkozend over zijn gezichtje - en Bo maakt in de tuin plezier met trotse oma.

“Ik stond tien dagen na Nouds geboorte alweer in de stad”, vertelt Minke nuchter. “Maar ik ontken niet dat het zwaar is, het herstel na een keizersnede. Ik heb deze weken veel hulp nodig, ook omdat ik mijn zoontje niet mag optillen. Mentaal heb ik het er ook wel lastig mee gehad. Op bepaalde momenten bedacht ik dat ik er niets voor heb hoeven doen om Noud op de wereld te zetten. Inmiddels weet ik natuurlijk ook wel dat dat onzin is; ik heb een zware operatie gehad en zónder die operatie was het allemaal heel anders afgelopen. Dat kan ik gelukkig steeds beter relativeren.”

Minke is blij dat zij en Martijn op de bewuste maandag snel gehandeld hebben en meteen het ziekenhuis belden toen de weeën begonnen. “Eén tip voor (zwangere) vrouwen: luister altijd naar je lichaam! Je kunt beter tien keer voor niets bellen, dan één keer te laat.”

kim_boers.png

Minkes baby lag in zogeheten voetligging en kwam met behulp van een keizersnede ter wereld. Hoe zit dat precies? We vragen het gynaecoloog Kim Boers.

“Een deel van de baby’s ligt tijdens de zwangerschap in stuitligging: het kindje ligt dan met de billen, in plaats van het hoofd, omlaag”, legt Kim Boers uit. “Naarmate het aantal zwangerschapsweken vordert, neemt het aantal stuitliggingen af: veel kindjes draaien in de laatste weken nog naar een hoofdligging. Met veertig weken zwangerschap ligt nog maar zo’n 4 procent van de baby’s in stuitligging.”

Bij een stuitligging ligt het hoofdje van het kind boven in de baarmoeder. Er zijn twee typen. Bij een onvolkomen stuitligging liggen de billen bij de ingang van het bekken en de voetjes omhoog. Bij een volkomen stuitligging liggen de voeten bij de billen beneden. En dan is er ook nog de voetligging: het kindje ligt dan met gestrekte benen en voeten naar beneden, zodat alleen de voetjes in het bekken liggen.

“Bij de 32-weken echo zien we hoe het kindje ligt”, vertelt Kim. “Is dit een stuitligging, houden we het de weken erop extra in de gaten. Bij iedere controle voelen we waar het hoofdje en de billen liggen. Als we hebben vastgesteld dat er rond 35-36 weken nog sprake is van een stuitligging, bespreken we met de aanstaande ouders de mogelijkheid om de baby te draaien. De slagingskans hierbij is rond de zeventig procent in ons ziekenhuis. Als het kindje eenmaal gedraaid is, is de kans op een vaginale bevalling veel groter dan bij een stuitligging.”

Wanneer er sprake is van een voetligging, zoals bij de baby van Minke, wordt bij eenlingen altíjd gekozen voor een keizersnede. “Dit omdat de voetjes al voordat er volledige ontsluiting is geboren kunnen worden, wat niet wenselijk is”, aldus Kim.

Keizersnede
Tien á vijftien procent van de vrouwen bij wie een keizersnede gepland staat, krijgt eerder dan de geplande datum gebroken vliezen of weeën. Het kindje kondigt zich dan eerder aan. Minke behoort tot dat percentage. “Toch kiezen we er voor om een ongecompliceerde keizersnede pas in te plannen met 39 weken, omdat dit voor het kindje de beste tijd is om geboren te worden”, legt Kim uit. “Een spoedkeizersnede wordt ook om andere redenen uitgevoerd, bijvoorbeeld wanneer een hartfilmpje problemen laat zien of wanneer de ontsluiting niet vordert.”

 

Bovenstaand artikel komt uit ons patiëntenmagazine JIJ van HMC. Je kunt nog veel meer online lezen >>