De passie van Janine

“Ik voelde mij opgesloten in de periode dat wij geen bus hadden”

Translate instructions

Our website has a translation option, which works on desktop computers and laptops. Follow the instruction below to translate the text:

1. Select the text you want to translate with your mouse or touchpad.

2. Choose ‘Vertalen’ with your mouse or touchpad.

3. Select the language you prefer.

4. You can read and/or listen to the translated text.

5. If a text is long, you cannot translate it all at once. Translate the text in sections instead.

Janine, MDL-verpleegkundige HMC

Verpleegkundige Janine (37) werkt sinds 3 jaar op de MDL-afdeling (Maag- Darm- Leverziekten) van HMC. De weekenden spendeert zij in en rondom haar camperbus: ‘Spruit’. Elke maand gaat ze samen met Spruit en haar man een weekendje weg. Wie is Janine en wat maakt deze bus zo bijzonder voor haar?

Een lichtpuntje zijn

Janine is, nadat zij een tijdje als ZZP-er verbonden was aan HMC, vast in dienst gekomen. Ze controleert, monitort en verzorgt patiënten op de MDL-afdeling. “Mijn drijfveer voor dit werk is om een lichtpuntje te zijn voor iemand die hier binnenkomt, bijvoorbeeld met een darmbloeding of alvleesklierontsteking. Door de juiste dingen te doen en te zeggen of soms alleen maar te glimlachen, hoop ik dat patiënten zich gerustgesteld en veilig voelen.”

“Ze hebben overal aangezeten, zelfs de vuilniszakken waren opengemaakt.”

In 2019 juni leert Janine haar man Gerben kennen. Ze blijken dezelfde droom te hebben: een busje kopen, verbouwen en op reis gaan. Dus kopen ze een grote, gele bus, die ze volledig verbouwen. De bus dient zelfs als hun trouwauto!

Daarna maken ze samen een reis door Scandinavië, alleen komt de bus nooit meer thuis. Janine en Gerben krijgen een auto-ongeluk en de bus is niet meer te redden. Met Gerben en Janine loopt alles gelukkig goed af. “Maar het is wel een pittige periode. Het ene moment sta je de afwas te doen, het andere moment ligt de bus op z’n kop en ben je alles kwijt”, vertelt Janine. “Toen de bus uiteindelijk terug naar Nederland kwam, bleek hij helemaal leeggeroofd. Ze hebben overal aangezeten, zelfs de vuilniszakken waren opengemaakt. Hoe kun je andermans ellende nóg erger maken? Ik snap dat niet.”

Welkom Spruit

camperbus Janine

Na een lange periode van verwerking komen Janine en Gerben een nieuwe bus tegen. Ze weten gelijk: ‘dit is hem!’ Ook deze bus past het stel aan naar eigen wens. De bus krijgt de naam ‘Spruit’. Eind oktober 2024 gingen ze 3 maanden op vakantie met de bus. “We hadden vooraf niets geboekt, we wilden leven met de dag. Stilstaan bij waar je op dat moment bent vind ik heel belangrijk.”

De Dubbelluchtclub

Janine en Gerben zijn ook lid van de ‘Dubbelluchtclub’. Dat is een club om het bestaan van het ‘erfgoed’ van de bussen in stand te houden. Eén keer per maand gaat het ‘onderdelenmagazijn’ open, zodat leden van de club er unieke onderdelen kunnen kopen voor hun bussen. De club haalt oude bussen uit elkaar en verkoopt de onderdelen weer aan de leden. Janine en Gerben proberen er iedere maand naartoe te gaan. “Het is ook een ontmoetingsmoment met mensen met dezelfde interesse. We hebben er nieuwe vrienden gemaakt, terwijl dat helemaal niet de reden is waarom je zo’n bus neemt en bij zo’n club gaat. Het is een mooie bijkomstigheid”, vertelt Janine met een glimlach.

Van kappersbus tot koffiebar

Twee keer per jaar is er een clubweekend. Er staan dan zo’n 300 bussen op een camping of evenemententerrein. “Zo’n weekend spreek je veel nieuwe mensen. Je gaat een rondje lopen en elkaars bussen bekijken. Sommige mensen hebben hun bussen omgetoverd tot een kappersbus of koffiebar. Er zijn ook gezamenlijke activiteiten, zoals mountainbiken, een BBQ en een markt. We komen tijdens deze weekenden hele diverse mensen tegen: stellen, maar ook hele gezinnen of mensen die alleen reizen. Het is altijd gezellig.”

“De bus geeft mij veel vrijheid”

“Terugkijkend merk ik dat ik mij heel erg opgesloten voelde in de periode dat wij geen bus hadden. Het voelde heel benauwend. De bus geeft mij veel vrijheid. We kunnen elk moment instappen en gaan. En dat geeft mij weer veel rust en balans in mijn werk.”