Achter de schermen bij de operatiekamers van HMC Bronovo
HMC Bronovo is een weekziekenhuis. Dat betekent: Open van maandag tot en met vrijdag, voor zorg die je kunt plannen. Niet superdringend, maar wél nodig. Denk aan korte behandelingen of operaties waarbij je een paar dagen blijft of dezelfde dag weer naar huis gaat. Zo hebben dokters en verpleegkundigen genoeg tijd om iedereen rustig en goed te helpen.
Buikkrampen in het buitenland
Vandaag volgen we mevrouw Schouten (niet haar echte naam), die een galblaasoperatie krijgt. Toen ze voor haar werk in het buitenland was, kreeg ze flinke buikkrampen. Terug in Nederland zei de arts dat ze geopereerd moest worden. Gelukkig was het niet acuut, dus ze wist al ruim van tevoren wanneer de operatie zou zijn. Zo kon ze alles rustig voorbereiden en zich erop instellen.
Klaar voor de start!
Maandag om 12.00 uur was het zover: tijd voor de operatie! Eerst naar de verpleegafdeling Emma, de afdeling voor kortverblijf. Daar krijgt ze een intakegesprek en kan rustig in een ziekenhuisbed wachten, alvast in speciale operatiekleding. Haar man is bij haar.
Op weg naar de operatie
Nu gaat het echt gebeuren. Verpleegkundige Sophie rijdt mevrouw Schouten in het ziekenhuisbed naar de holding. Dat is de plek waar patiënten even worden opgevangen voordat ze naar de operatiekamer gaan. Gelukkig is het maar een kort ritje, want de verpleegafdeling ligt letterlijk om de hoek van de operatiekamer.
Alles onder controle
Deborah is vandaag recoveryverpleegkundige en bereidt de patiënt voor op de operatie. Ze checkt of alle gegevens kloppen en controleert alles nog een keer extra. Ook sluit ze alvast de monitor voor de bloeddruk en hartslag aan, en het infuus. Niet om onder narcose te gaan, dat gebeurt pas op de operatiekamer.
“Ik vind mijn werk echt leuk,” zegt Deborah. “Ik kan iets betekenen voor patiënten die geopereerd worden en ze een beetje geruststellen.”
Even kennismaken met de chirurg
De chirurg die mevrouw Schouten gaat opereren, komt even langs om kennis te maken en haar vragen te beantwoorden. Hij legt rustig uit wat er gaat gebeuren. Zo weet ze precies wat haar te wachten staat.
Het echte werk begint
Mevrouw Schouten is door de anesthesioloog rustig in slaap gebracht. Een ervaren team voert de kijkoperatie uit. Via twee kleine sneetjes haalt de chirurg een paar flinke galstenen weg, de boosdoeners van haar klachten.
Bijna klaar!
De operatie duurt ongeveer een uur. Langzaam komt mevrouw Schouten bij op de uitslaapkamer, waar speciale verpleegkundigen haar goed in de gaten houden. Het gaat goed, en al snel is verpleegkundige Sophie er weer om haar terug te brengen naar de verpleegafdeling Emma.
“Ik blijf bij haar,” zegt Sophie, “en zodra wij het goed vinden en zij zich goed voelt, kan ze vandaag nog naar huis.”